343 Holocaust en Naqba / – / Holocaust and Naqba

Bethlehem 27 november 2011
Beste mensen,
Vrede en alle Goeds.

Deze week gebeurde weer genoeg. Ik wil beginnen met iets grappigs.
 

Bethlehem November 27, 2011
Dear friends,
Peace and all Good.

This week happened enough.  

West Jerusalem

feels at home


Donderdag tegen de avond kwam ik bij de souvernirwinkel van John en Mike. Voor de toonbank stond een nog jonge vrouw met Mike te praten. Ik herkende haar meteen: het was Kristel uit Utrecht, die zich zeer voor de Palestijnse zaak inzet. Ik ging naar binnen en merkte, dat zij niet in de gaten had, dat ik binnenkwam. Ik ging achter haar staan. Toen begon Mike met opmerkingen te maken, die op mij sloegen, maar Kristel had niets door, tot ze opzij keek en in de gaten had, dat iemand achter haar stond. Zij keek om en was bijzonder verrast mij te zien en moest er hartelijk om lachen, want toen begreep ze de opmerkingen van Mike.
De ontmoeting gaf ons de gelegenheid om wat af te spreken. Met de Kerst krijgt zij een groep op bezoek en ik gaf de hint om de Kerstviering op de Schaapherdersvelden te volgen. Ook zou ik een bijdrage aan het programma kunnen leveren.
Er was meer Nederlands volk in het Heilige Land. Maandag ging ik eerst naar mijn vriendin Hadassah. Op weg naar de bus kwam ik mijn vriend Hanna tegen, die ik een tijd niet gezien heb. Hij is druk met pelgrims en lessen Duits op de Bible College. Ook die dag kreeg hij een groep. Die zou eerst ’s morgens komen, maar dat werd naar de middag verzet. Helaas. ’s Middags heeft het ongekend hard geregend en ook gehageld. In ons klooster stroomde water van de binnenplaats door de hal in de richting van onze moestuin.
Ik liep dit mis, want ik was in Jerusalem waar het minder hard regende. Tegen de avond gingen Hadassah en ik naar de maandelijkse bijeenkomst van de Interfaith Encounter Association. Daar kwamen ook vier Nederlanders op bezoek. Ik wist van hun bezoek, omdat de huidige vrouw van een van de vier mij kende van de Rietitocht in Midden Italië richting Assisi in 2000. Een vriend van hem ken ik ook van ons eerste team burgerwaarnemers in 2001. Tijdens de kennismaking bleek nog een derde verbinding: een vriend van mij was zijn collega in de geestelijke verzorging in het ziekenhuis in Utrecht.
De ronde kennismaking liep uit tot een heel andere avond dan gepland. Het werd een fascinerend gesprek. De groep van vier hebben allen in hun leven met andere godsdiensten te maken (gehad). Dit nodigde twee Israëlische vrouwen uit om iets te vertellen van waar zij mee bezig zijn. De een, Ruth, behoort tot de tweede generatie, die door de Holocaust getroffen is. Zij is de enige overlevende van haar familie. Zij werkt aan verzoening tussen Joden en Palestijnen en is verbonden aan de universiteit van Tel Aviv. Zij heeft een keer de studenten gevraagd naar Arabische muziek te luisteren. Bijna de helft van de studenten wilde weglopen, maar zij slaagde erin he ertoe te bewegen te blijven. Later zeiden verschillende studenten, die wilde weglopen, in een persoonlijk gesprek, dat ze het gewaardeerd hadden, hen naar Arabische muziek te laten luisteren.
Zij sprak verder over de vredesindustrie. Zolang het vredesproces doorgaat, verdienen mensen daar hun brood aan.
Ook de andere vrouw, Chana, is met muziek bezig. Zij heeft een CD gemaakt met slaapliedjes voor kinderen. Lullabies. Zij weet dat er zulke liedjes zijn van de Holocaust. Zij wil nu een CD maken met deze liedjes en met liedjes van de Naqba ofwel katastrofe voor de Palestijnen. Zij wil de Holocaust en de Naqba niet aan elkaar gelijk stellen, maar de Holocaust is het ergste wat de Joden is overkomen en de Naqba is het ergste wat de Palestijnen is overkomen.
Woensdagmorgen hadden Toine van Teeffelen, de andere Nederlander in Bethlehem, en ik een gesprek met de drie mannen en een vrouw van de Nederlandse groep. Het was een geanimeerd gesprek en de tijd was te kort, maar zo gaat dat met mensen die van alles willen weten. Toine sprak vooral over zijn werk op het Arab Educational Institute en ik over de notie van Uitverkoren Volk en Beloofde Land met aansluitend over anti-semitisme en hoe de Holocaust mogelijk was.
Donderdag ging ik weer naar Jerusalem. Dit keer vanwege het Amerikaanse Thanksgiving Day, dat vele kalkoenen het leven kost. Vooraf had ik het gesprek voor wereldnet, dat lekker liep met positief nieuws uit dit gebied: kontakten tussen de verschillende groepen zoals met het IEA en over mijn bezoek met mijn provinciaal en een Moslims gezin aan het Grieks Orthodox klooster Mar Saba.
Vrijdag bezocht Sana, de vrouw die mij uitgenodigd had voor een bezoek aan Mar Saba. Daar was ook een neef aanwezig van een jaar of 15, 16. Zijn naam is Hassan en hij spreekt behoorlijk Engels. Zijn vader stimuleert hem hierin net als zijn oudere zus. De man spreekt vijf verschillende talen waaronder ook Chinees. Als meer voorkomt op deze leeftijd wil hij geen fouten maken met zijn Engels. Ik benadrukte, dat het in de communicatie het erom gaat, dat je elkaar begrijpt en dat ging prima.
Ik merkte weer, dat Sana zich in de steek gelaten voelt. Niemand van de familie van haar man helpt haar. Gelukkig kan ik iets doen, waar ze erg blij mee is.
Ik ben afgelopen week betrokken geraakt bij een ingewikkeld ‘spel’ binnen een groot-familie. Toen ik dit goed door had, heb ik met enkele verhelderende vragen het probleem opgelost. Als iemand veel tijd en energie in een negatief klinkende boodschap over de ander steekt, dan is onvermijdelijk de vraag: waarom? Dit werkte. Verder is het lastig om mij voor een karretje te spannen.
Gisteren is weer het seizoen van de intochten begonnen. De custos werd feestelijke onthaald bij gelegenheid van het feest van de patroonheilige van de parochie: Catharina van Alexandrië.
Wie wat opmerkelijke foto’s wil zien, gaat naar de volgende link: http://www.lonelyplanet.com/blog/2011/11/24/lost-in-translation-our-top-20-photos/
Ik voeg verder een artikel uit Ha’aretz toe over bedenkelijke ontwikkelingen in de Israëlische politiek. Tevens stuur ik mee de vijf punten van de Nederlandse groep voor vrede in de nieuwste pdf formaat.
Groeten uit een zonnig, maar koud Bethlehem, Louis 
Let me start with something funny. Thursday in the evening I arrived at the souvenir shop of John and Mike. For the counter there stood a young woman to talk with Mike. I recognized her immediately: it was Kristel from Utrecht, who is very committed to the Palestinian cause. I went inside and found that she did not realize that I entered. I stepped behind her. Mike then began to comment that struck me, but Kristel didn’t understood these remarks until she looked aside, and noticed that someone was behind her. She looked backwards and was very surprised to see me and had a hearty laugh, because then she understood the comments by Mike.
The meeting gave us the opportunity to speak about something. By Christmas she gets a group to visit her and the Holy Land and I gave the hint to follow for the Christmas celebration at the Shepherds Fields. I would also contribute to the program.
There were more Dutch people in the Holy Land. Monday I went first to my friend Hadassah. On the way to the bus I met my friend Hanna, who I have not seen for a long time. He is busy with pilgrims and German lessons at the Bible College. Also that day he guided a group. Originally, it would be in the morning, but that was changed in the afternoon. Alas. In the afternoon it rained unprecedented and even there was hail. In our monastery water was flowing from the courtyard through the hall toward our vegetable garden.
I missed this, because I was in Jerusalem where it rained less. By evening I went with Hadassah to the monthly meeting of the Interfaith Encounter Association. There were also four Dutch, who attended the meeting. I knew about their visit, as the current wife of one of the four I knew from Rieti hike in central Italy towards Assisi in 2000. A friend of him, I also know from our first team of civilian observer in 2001. During the encounter there proved still third connection: a friend of mine was his colleague in the spiritual care in a hospital in Utrecht.
The round acquaintance ran into a very different direction than planned for this evening. It was a fascinating conversation. The group of four have (had) to do with other religions in their lives. It invited two Israeli women to say something about what they are doing. One, Ruth, belongs to the second generation of those who were affected by the Holocaust. She is the only survivor of her family. She is working on reconciliation between Jews and Palestinians, and is working at the University of Tel Aviv. She once asked the students to listen to Arabic music. Almost half of the students wanted to run away, but she managed to persuade to stay. Later several students from who wanted to run away, told her in a private talk that they appreciated that she had carried them to listen to Arabic music. She also mentioned the peace industry. As long as the peace process continues, people earn their bread.
The other woman, Chana, is involved in music. She has produced a CD of lullabies for children. She knows that there are such songs of the Holocaust. She now wants to produce a CD with these songs and songs of the Naqba, or catastrophe for the Palestinians. She doesn’t want to equate the Holocaust and the Naqba to one another, but the Holocaust is the worst thing happened to the Jews and Naqba is the worst thing happened to the Palestinians.
Wednesday Toine van Teeffelen, the other Dutchman in Bethlehem, and I met with three men and a woman of the Dutch group. It was an animated conversation and the time was too short, but so it is with people who want to know everything. Toine spoke mainly about his work at the Arab Educational Institute and I spoke about the notion of Chosen People and Promised Land followed by anti-Semitism and how the Holocaust was possible.
Thursday I went back to Jerusalem. This time for the American Thanksgiving, this cost the lives of many turkeys. In advance I spoke for the Dutch radio worldnet, which was nice with good news from this area: contacts between the various groups such as the IEA and on my visit with my provincial and a Muslim family to the Greek Orthodox Monastery Mar Saba.
Friday visited Sana, the woman who had invited me to visit Mar Saba. There was also present a nephew from about one 15, 16 years. His name was Hassan and he speaks well English. His father encourages him to learn it to just like his older sister. The man speaks five languages ​​including Chinese. As it is more common at this age he would not make mistakes with his English. I emphasized that in communication it comes, that you understand each other and that was fine.
I noticed again that Sana will feel abandoned. None of the family of her husband helps her. Luckily I can do something, she is very happy with it.
Last week I became involved in an intricate “game” in an extended family. When I did understand well, what was going on, I have clarified the problem by raising some questions. If someone spends a lot of time and energy in a negative-sounding message about the other, then the inevitable question is: why? It worked. Furthermore, it is difficult to abuse me.
Yesterday again the season of entrance ceremonies began. The custos was welcomed for the festive occasion of the feast of the patron saint of the parish: Catherine of Alexandria.
Who wants some remarkable pictures show, go to the following link: http://www.lonelyplanet.com/blog/2011/11/24/lost-in-translation-our-top-20-photos/
I also add an article in Haaretz about questionable developments in Israeli politics. I also send five points of the Dutch group for peace in the latest PDF format. Greetings from a sunny but cold Bethlehem, Louis 

© 2011 Louis Bohte

© 2011 Louis Bohte

5 points for peace



The comparison of Israel to South Africa


Advertenties

Over louisbohte
Ik ben een minderbroeder in de voettappen van Franciscus van Assisi en woon in Bethlehem naast de Geboortekerk. Ik ben verantwoordelijk voor Vrede, Gerechtigheid en Eerbied voor de Schepping voor de Minderbroeders in het Heilige Land. Ik ben manager van de Hiphopper Hajj MC. Ik ondersteun jonge Palestijnen met hun studie naar vermogen.

Reacties zijn gesloten.