349 Einde van de feestelijkheden / – / The celebrations are finished now

Bethlehem 8 januari 2012

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

De feesten zitten er voor ons op. Vrijdag hadden we het feest van de drie wijzen uit het oosten.  

01. walking in the street

Bethlehem January 8, 2012

Dear friends,

Peace and all Good.

The celebrations are finished now for us. Friday we had the feast of the Magi from the East.

18. sunset over Bethlehem


 

Dat begon op donderdagmorgen met de intocht van de custos gevolgd door verschillende vieringen. Het was jammer dat aan het eind het niet goed meer ging. Na een processie naar de geboortegrot met gebeden en gezang verliet we de Geboorte Kerk voor driemaal een rondgang door ons eigen gedeelte met herhaling van een achtdelig lied met refrein, dat niet kon bekoren. Een paar broeders maakten er een grapje van door de vrouwen van het koor te imiteren, telkens wanneer wij in een hoekje stonden, waar de kans het geringst was dat anderen het konden horen. Ik probeerde me hiervan af te sluiten, maar het gezang was een gedrocht.
Vrijdagmorgen waren er vier intochten: van de Syrisch Orthodoxe patriarch, de Koptische patriarch, de Ethiopische patriarch en de Grieks Orthodoxe patriarch. Al deze vier stromingen binnen de Orthodoxe Kerk vierden gelijktijdig hun kerstfeest in de Geboorte Kerk. Er waren meer mensen aanwezig dan voorgaande jaren. Toen ik het voor gezien hield – de vieringen duren uren – was het lastig naar buiten te komen. Buiten stond een lange rij mensen, die naar binnen wilden komen en omgekeerd waren er een stel mensen, die naar buiten wilden gaan. Allemaal moeten door een nauw poortje van nederigheid gaan.
Tussendoor had ik de gelegenheid om mensen te bezoeken. Vrijdag was ik bij de familie Alazza. Ik vroeg naar de toestand in het kamp. Het verhaal was schokkend. Er is diepe armoede. Kinderen, die om brood vragen worden gemakkelijk geslagen, want er is geen brood in huis. Zo reageren moeders hun frustraties af. De Fatah regering doet niets voor hen. Soms kan een vrouw op bezoek gaan bij familie in Gaza. Daar hoort ze heel andere verhalen: de regering daar zorgt ervoor dat mensen te eten hebben. Dat zien ze ook, als ze vraagt om een kijkje in de koelkast te nemen. De leider van Gaza, Hananiya, heeft direct contact met de mensen. Dat doet Abbas in de West Bank niet. Die houdt mensen verre van zich. Dit is beeldvorming hier.
Op weg naar hen toe kwam ik eerst de kindslaaf Amier op het Kribbeplein tegen, die iets denk ik noten in een zakje probeerde te verkopen. Er was vanwege het Orthodox kerstfeest veel volk op het plein. Hij wenste mij vrede. Vervolgens kwam ik Jack tegen, die eerder van zijn werk kwam om iets voor zijn dochter Razan te kopen. Zij is dinsdag jarig. Daarna kwam ik zijn vriend Suleyman tegen, die voorzover ik begrepen hen voedingsleer aan de Universiteit doceert.
Donderdag liep ik ook de stad in. Op een gegeven moment werd ik door een knul van een jaar of 16 meegetroond naar een groepje vrienden van hem. Bij elkaar waren zij met zijn vijven. Hij stelde mij zijn vrienden voor. Zo te horen waren zij allemaal Christen. Het was even een leuk contact. Zij maken elkaar graag voor gek uit. Dat zie ik steeds gebeuren bij jongelui van deze leeftijd. Dat maakt het voor mij gemakkelijk om erbij aan te sluiten, want het Arabische woord hiervoor ken ik wel: rebbie. Steevast roept dit gelach op.
Afgelopen maandag kreeg ik onverwacht ‘mijn’ knul Yihya op bezoek. Ik liet hem de Melkgrot zien. Hij kon ook wat informatie in het Arabisch lezen.
Dinsdag bezocht ik onder meer mijn ‘nicht’ Majd, wier jongste broer in de Israëlische gevangenis zit na het gooien met stenen. Hun moeder Basima zit erg over hem in, maar kan niets doen. Zoiets is fnuikend.
Wat wel grappig was, dat toen ik naar hen op weg ging, was er een Nigeriaanse pelgrim met mij op de foto. Toen ik vervolgens het Kribbeplein was overgestoken, wenst een jongeman mij vrede toe: Peace upon you. Ik maakte even met hem een praatje en wilde doorlopen, toen een andere jongeman mij begroette.
Toen ik de volgende avond terugkeerde van een bezoek aan John en Mike en ik het geboorteplein opliep, was het er leeg. Plotseling hoorde ik een kind huilen. Het zat op de muur bij ons Casa Nova palce hotel. Toen ik dichterbij kwam, herkende ik het kind, al had het zijn gezicht in zijn arm verborgen. Het was Yousef. Het was een grapje en ik bootste zijn geluid na. Meteen kwam zijn gezicht tevoorschijn. Hij wilde graag met mijn camera foto’s maken. Omgekeerd heb ik van hem en een ander straatkind een foto gemaakt.
Gisteren kwam ik de vrouw en zoon tegen van de man, die mij op Kerstavond naar de Schaapherdersvelden gebracht had. De zoon herkende mij meteen. Vervolgens wilde zijn moeder een gesprek met mij hebben. Kennelijk had de mare, dat ik mensen help haar bereikt. Ik moet eerst maar eens zien wat het probleem is.
De situatie met Iran is zorgwekkend. Ik herinner mij dat de oorlog in 1967 vooraf werd gegaan door een afsluiting van de vaarweg naar Israël.
De aangekondigde horror winter is in nog geen velden of wegen te bekennen, maar februari moet nog komen.
Amsterdam blijkt een paar duizend jaar ouder te zijn, ontdekt door het graafwerk voor een nieuwe metrolijn.
Ik heb enkele aanhangsels toegevoegd: twee artikelen uit Ha’aretz over resp. de problemen, die de Israëlische politie met fanatieke Joden in de West Bank heeft heeft en de gevolgen van uitbreiding van de muur voor twee kloosters vlak bij Bethlehem. Een aanhangsel laat een ruimer en evenwichtig geluid horen rond het sexueel misbruik in Nederland door een man, die op een internaat heeft gezeten.
Verder is er een link met 42 beelden uit Iran, die een ander gezicht laat zien: the atlantic

Een andere link laat een samenvatting zien van beelden uit de West Bank als een jaaroverzicht. De Israëlische vredesorganisatie B’Tselem heeft onder Palestijnen, die in een gebied leven, waar zij last hebben van kolonisten of soldaten, camera’s verdeeld om beelden vast te leggen van waar zij mee te maken hebben, zie: youtube
De komende week vervang ik Lawrence in de melkgrot voor zijn retraite.

Groeten uit Bethlehem,
Louis

Mijn brieven zijn dank zij mijn vriend Jack Gramberg ook terug te vinden met de volgende link:
exodus3v7.wordpress.com 

It started on Thursday with the entrance of the custos followed by various celebrations. It was unfortunate that at the end it did not work correctly. After a procession to the Nativity Grotto with prayers and singing, we left the Church of Nativity for three times a tour on our own area with a repeating eight-part song with chorus that could not seduce. Some brothers made a joke by imitating the women of the chorus very time we stood in a corner, where the least likely it was that others could hear. I tried to close them, but the song was not nice.
Friday morning there were four entrance ceremonies: the Syrian Orthodox Patriarch, the Coptic Patriarch, patriarch of the Ethiopian and the Greek Orthodox patriarch. All these four streams within the Orthodox Church celebrated Christmas simultaneous in the Nativity Church about the same. There were more people present than seen in previous years. When I wanted to leave – the celebrations last for hours – it was difficult to come out. Outside stood a long line of people who wanted to come inside and vice versa, there were a bunch of people who wanted to go outside. All have to pass a close gate of humility.
In between I had the opportunity to visit people. Friday I was at the family Alazza. I asked about the situation in the camp. The story was shocking. There is a lot of poverty. Children who ask for bread are easily beaten, for there is no bread in the home. So mothers work off their frustrations. The Fatah government is doing nothing for them. Sometimes a woman can visit family in Gaza. There she hears very different stories: the government there provides people food. We see them when they ask to look into the fridge. The leader of Gaza, Hananiya, has direct contact with the people. Abbas doesn’t have it in the West Bank. He keeps people far away from him. This image is here.
On the way to the family I came to the Manger Square where I met child slave Ameer who was trying to sell something I think a bag of nuts. There were a lot of people on the square because of the Orthodox Christmas. He wished me peace. Then I met Jack, who left earlier his work in order to buy for his daughter Razan. Tuesday It’s her birthday. Then I saw his friend Suleiman, as far as I understood he teaches nutrition at the University.
Thursday I walked into the city too. At one point There was a boy from about 16 who brought me to a group of his friends. They were altogether with the five. He introduced me to his friends. Their names sounded like they were all Christian. It was just a nice touch. They like each other a fool out. I see that ever happening at this young age. This makes it easy for me to join you to connect, because the Arabic word for stupid I do know: Rebbie. Invariably this raises laughter.
Last Monday I received an unexpected visit from “my” guy Yihya visit. I showed him the Milk Grotto. He could also read some information in Arabic.
Tuesday I visited including my ‘niece’, Majd, whose younger brother is in the Israeli prison after throwing stones. Their mother Basima is very worrying about him, but she could do nothing. Something like that is bothering.
How funny it was that when I just started to go to them, there was a Nigerian pilgrim, who wanted a picture with me. When I then had crossed the Manger Square, a young man wished me peace: Peace upon you. I just did a chat with him and wanted to go through, when another young man greeted me.
The next evening when I returned from a visit to John and Mike and I reached the Nativity Square, it was empty. Suddenly I heard a child crying. It sat on the wall at our Casa Nova Place Hotel. As I got closer, I recognized the child, though it had his face hidden in his arm. It was Yousef. It was a joke and I imitated his sound. Instantly his face appeared. He wanted my camera to take pictures. Conversely, I have made a picture from him and another street child.
Yesterday I met the wife and son of the man who had brought me to the Shepherd Fields on Christmas Eve. The son recognized me right away. Then his mother wanted a talk with me. Apparently, the rumor that I help people, had reached her. I must first see what the problem is.
The situation with Iran is worrying. I remember the war in 1967 was preceded by a blockade of the waterway to Israel.
The announced horror winter is still nowhere in sight, but February is yet to come.
Amsterdam shows a few thousand years older, discovered by digging for a new subway line.
I’ve added a few attachments: two articles from Ha’aretz about resp. the problems with which the Israeli police have to deal by fanatical Jews in the West Bank, and the implications of enlargement of the wall for two monasteries near Bethlehem. Another attachment (in Dutch) gives a broader and more balanced sound around sexual abuse in the Netherlands in the Catholic Church by a man who has been at a boarding school.
There is a link with 42 images from Iran which shows a different face:the atlantic

Another link shows a summary of images from the West Bank as an annual report. The Israeli peace organization B’Tselem distributed cameras among Palestinians, who live in an area where they suffer from settlers or soldiers, to capture images of what they are dealing with, see: youtube

The coming week I replace Lawrence in the Milk Grotto for his retreat.

Greetings from Bethlehem,

Louis

You can find my letters also by the following link thanks to my friend Jack Gramberg:
exodus3v7.wordpress.com

© 2012 Louis Bohte

© 2012 Louis Bohte

(in Dutch) a broader and more balanced sound around sexual abuse in the Netherlands in the Catholic Church

Ha’aretz about
the problems with which the Israeli police have to deal by fanatical Jews in the West Bank,


Ha’aretz about
the implications of enlargement of the wall for two monasteries near Bethlehem.

Advertenties

Over louisbohte
Ik ben een minderbroeder in de voettappen van Franciscus van Assisi en woon in Bethlehem naast de Geboortekerk. Ik ben verantwoordelijk voor Vrede, Gerechtigheid en Eerbied voor de Schepping voor de Minderbroeders in het Heilige Land. Ik ben manager van de Hiphopper Hajj MC. Ik ondersteun jonge Palestijnen met hun studie naar vermogen.

Reacties zijn gesloten.