406 Clouds over Bethlehem

06. clouds over Bethlehem

Bethlehem 10 maart 2013
Beste mensen,
Vrede en alle Goeds.

Ik begin met iets droevigs. Ik had geschreven over een familie, die in verwachting was en dat het een problematische zwangerschap was door het ontbreken van urinewegen bij het kind. Vorige week is het kind ter wereld gekomen, maar na een uur overleden. Zijn moeder, Rajaa, hoopte nog het kind gezien en gehoord te hebben. Dat is ook gebeurd. Ik heb hen afgelopen donderdag bezocht. Rajaa beschreef het kind, een jongetje, als mooi, lang en met zwart haar. Ook doktoren waren onder de indruk van deze gebeurtenis.

Bethlehem March 10, 2013
Dear friends,
Peace and all Good.

I start with something sad. I had written about a family, who was expecting a baby and that the pregnancy was problematic due to the absence of urinary tract in the child. Last week, the child was born, but after one hour deceased. His mother, Rajaa, still hoped the child seen and heard. This hope was fulfilled. I visited them last Thursday. Rajaa described the child, a boy, as beautiful, long with black hair. Also doctors were impressed by this sad event.

Een ander verhaal is dat met ‘mijn’ knul Yihya. Zijn zus Raida had mij gevraagd om met hem te praten met haar dan als tolk. Hij spreekt geen Engels en ik geen Arabisch. De reden voor het gesprek was, dat zij en haar man Usama herhaaldelijk met hem gepraat hadden om hem van het gooien met stenen naar Israëlische soldaten af te houden, tevergeefs. Hij was in zijn rechter bovenbeen geschoten.
Ik vroeg Yihya, net 17 jaar oud, of hij martelaar wilde worden. hij zei er ja op. Vervolgens vroeg ik hem of hij zo zin aan zijn leven wilde geven. Ook dat bevestigde hij. Maar hierna ontkende hij martelaar te willen worden en vertelde hij, dat hij veel kiespijn had in alle vier de hoeken van zijn gebit. Niemand van zijn familie geloofde dit. Hij zei, dat hij door de pijn zichzelf niet onder controle had. (Pijn die gek maakt)
Hierop vroeg ik hem, of hij met het gooien van stenen naar soldaten de pijn naar de soldaten wilde gooien. Hij bevestigde dit.
Hij was naar de tandarts van de VN gegaan, de UNRWA (The United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East), waar hij onder valt, omdat hij in een vluchtelingenkamp woont, maar de tandarts was met vakantie. Bovendien moesten er foto’s gemaakt worden, wat de UNRWA niet doet. Het maken van de foto’s kost geld en dat was er niet. Daar heb ik dan voor gezorgd.
Ik begrijp wel de gang van zaken. Het is, denk ik, ongebruikelijk om op de man af te vragen, of hij martelaar wilde worden om zo zin aan zijn leven te geven. Maar door mijn benadering kon hij verder denken en zich realiseren, dat iets anders het geval was. Hij wilde niet dood. Het is beeldend denken in plaats van rationeel.

Het probleem van stenen gooien is, denk ik, nu opgelost. Dit brengt mij bij Odai, die nog steeds in het ziekenhuis ligt, neergeschoten, nadat hij stenen had gegooid. Van Najwan Azzeh, hoorde ik, dat zijn familie niet verwacht hem nog levend in hun midden te zullen zien. Zij moeten wachten, tot de Israëlische autoriteiten toestemming geven voor zijn overlijden, vermoedelijk na het bezoek van Obama.

Nour Azzeh, de iets oudere broer van Najwan, is volop met rap bezig en heeft als eerbetoon aan Saleh al-Amarin, die in januari dood werd geschoten, een rapsong aan hem gewijd. Je kunt de uitvoering hiervan op Youtube vinden:

Another story is that of ‘my’ boy Yihya. His sister Raida had asked me to talk to him with her as interpreter. He speaks no English and I no Arabic. The reason for the call was that she and her husband Usama repeatedly talked to stop him of throwing stones at Israeli soldiers, but vain. He was shot in his right thigh.
I asked Yihya, just 17 years old, if he wanted to be a martyr. He said yes. I then asked him if he so wanted to give meaning to his life. Also he confirmed this. But then he denied wanting to be a martyr and he told that he had a lot of toothache in all four corners of his mouth. None of his family believed this. He said he couldn’t have himself under control by the pain (Pain that makes crazy)
At this I asked him if he throwing stones at soldiers, he wanted to throw the pain to the soldiers. He confirmed this.
He had passed to the dentist the UN, UNRWA (The United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East), where he has to go to because he lives in a refugee camp, but the dentist was on vacation. Moreover, there had to be taken pictures, what UNRWA does not do. Making the pictures costs money and that was not there. I have then ensured.
I understand the course of events. It is, I think, unusual to ask right away if he wanted to be a martyr in order to give meaning to his life. But by my approach he could think further and realize that something else was the case. He did not want to die. It is a visual thinking rather than rational.

The problem of throwing stones is, I think, now resolved. This brings me to Odai, who is still in the hospital, after he was shot, because he had thrown stones. From Najwan Azzeh, I heard that his family did not expect to see him alive in their midst. They have to wait until the Israeli authorities give permission for his death, presumably after Obama’s visit.

Nour Azzeh, the older brother of Najwan is fully engaged with rap and made a tribute to Saleh al-Amarin, who was shot dead in January, with a rap song dedicated to him. You can find this song on Youtube:

Er zijn verschillende foto’s van Saleh te zien en ook een gecombineerde foto van Saleh en van Odai in het Hadassah ziekenhuis. De ogen van Odai zijn weliswaar op, maar hij is niet bij bewustzijn.

Een correctie op het bericht over Arafat Jaradat: ik hoorde van iemand, dat hij niet door ondervragers werd gedood, maar door Palestijnse collaborateurs, die met hem in één cel zaten , hiertoe de opdracht hadden en hiervoor uiteraard betaald werden. Het doet in feite niets af aan de verantwoordelijkheid van Israël voor zijn dood.

Het verhaal doet mij denken aan wat mijn overleden vriend Clement Leibovitz vertelde. Toen hij Hanan Ashrawi in Ramallah wilde bezoeken, had hij zijn neven (cousins) gevraagd hem van het vliegveld van Tel Aviv af te halen. Alle vier gaven hem het zelfde antwoord: ¨Nee, anders verlies ik mijn baan en jij wordt door een Palestijn doodgeschoten.¨

Vrijdag bezocht ik de Al Azzeh familie. Daar liet Najwan mij de rapsongs van zijn broer Nour horen. Op de computer was ook een programma om geluid op te nemen en te bewerken. Najwan deed dit met veel genoegen. Hij voelde zich als een vis in het water.

Komend dinsdag begint de pauskeuze. Hiervoor is hier in Jerusalem een eucharistieviering in het Cenakel, waar Jesus zijn Laatste Avondmaal vierde. Daar worden alleen wij, minderbroeders toegelaten. Dat is een regel, die de Israëlische autoriteiten hebben ingevoerd, omdat daar ook het graf van koning David zou liggen.

Er zijn uiteraard allerlei speculaties over wie de nieuwe paus zal worden, maar wat mij niet zo boeit. Ook komen oude profetieën boven borrelen, als zou nu het eind der tijden nabij zijn. We zien wel. Het is belangrijker oog te hebben voor wat voor taken de nieuwe paus staat. Die zijn niet gering.

Komende week wordt het hier heet, tot rond de dertig graden. Wel een verschil met Europa, waar de winter opnieuw toeslaat.

Als bijlage voeg ik een drietal artikelen toe. Een gaat over de invoering van een apart bussysteem voor Palestijnen uit Palestijns gebied, die in Israël komen werken. Een ander artikel gaat over wat ik noem nieuwe Goelagarchipels, een artikel geschreven door Victoria Brittain over behandeling van Moslims in Engeland als verdachten van terrorisme: World 080313.
Het derde artikel gaat over het falen van de strategie in Syrië over de dreiging na een eventuele val van Assad. Hierop aansluitend: ik heb het rapport van de VN over schendingen van mensenrechten in Syrië sinds afgelopen zomer tot januari toe. Het gaat voornamelijk over schendingen door het Syrische leger, omdat VN raporteurs praktisch geen toegang hebben gehad tot gebieden waar de zogeheten rebellen de baas zijn. Wie erin geïnteresseerd is, laat het mij maar weten.

Gisteren las ik in NRC een artikel over burgervolgsysteem. Straks kan de overheid precies volgen waar en wanneer je bent geweest dankzij vele camera’s, die de nummerplaat van je auto registreren en de OV chipkaart. Alleen te voet en per fiets ben je niet te volgen.
Een aardige opmerking van Joris Luyendijk in zijn wekelijkse column over de financiële wereld is, of er banken zijn, die te groot zijn om te besturen met alle gevolgen vandien.

Groeten uit Bethlehem,

Louis

There are several pictures from Saleh to see and also a combined picture of Saleh and Odai at the Hadassah hospital. The eyes of Odai are open, but he was not conscious.

A correction on the message about Arafat Jaradat: I heard from someone that he was not slain by interrogators, but by Palestinian collaborators, who were with him in a cell, and were ordered to do so and had obviously been paid. It actually does not affect the responsibility of Israel for his death.

The story reminds me of what my deceased friend Clement Leibovitz once told me. When he wanted to visit Hanan Ashrawi in Ramallah, he had asked his cousins to pick him up from the Tel Aviv airport. All four gave him the same answer: ¨ No, otherwise I will lose my job and you will be shot by a Palestinian. ¨

Friday I visited the Al Azzeh family. There Najwan let me hear the rap of his brother Nour. The computer has also a program to record and edit sound. Najwan did this with great pleasure. He felt like a fish in water.

Coming Tuesday starts the choice of a new Pope. For this occasion there is here in Jerusalem a Eucharist in the Cenacle, where Jesus celebrated his Last Supper. There are only us, friars allowed. That is a rule that the Israeli authorities have introduced, because there would lie according to them also the tomb of King David.

Of course there are many speculations about who the new Pope will be, but this doesn’t fascinate me. Also old prophecies get bubbling up, as should now be near the end of time. We’ll see. It is more important to have an eye for what tasks the new pope has. These are not small.

Coming week it will become to about thirty degrees. A difference with Europe, where winter strikes again.

As attachment I add three articles. One involves the introduction of a separate bus system for Palestinians from Palestinian territory, who work in Israel.

Another article is about what I call new Gulag archipelago, an article written by Victoria Brittain about treatment of Muslims in Britain as terrorism suspects: World 080,313.
The third article is about the failure of the strategy in Syria with the threat what will happen after a fall of Assad. Related to this, I have the report of the UN on human rights violations in Syria since last summer until January far. It is mainly about violations by the Syrian army, because UN rapporteurs practically did not have access to areas which the rebels control. Whoever is interested, let me know.

A nice comment from Joris Luyendijk in his weekly column about the financial world is, if there are banks which are too big to fail with all its consequences.

Greetings from Bethlehem,

Louis

© 2013 Louis Bohte

© 2013 Louis Bohte

attachments:

1 – Israel Introduces Segregation Bus Lines



back to menu attachments

2 – World 080,313



back to menu attachments

3 – the failure of the strategy in Syria with the threat what will happen after a fall of Assad


back to menu attachments

Advertisements

Over louisbohte
Ik ben een minderbroeder in de voettappen van Franciscus van Assisi en woon in Bethlehem naast de Geboortekerk. Ik ben verantwoordelijk voor Vrede, Gerechtigheid en Eerbied voor de Schepping voor de Minderbroeders in het Heilige Land. Ik ben manager van de Hiphopper Hajj MC. Ik ondersteun jonge Palestijnen met hun studie naar vermogen.

Reacties zijn gesloten.