423 ”Trayvon Martin could have been me 35 years ago,” President Obama said

teeners

teeners

Bethlehem 21 juli 2013
Beste mensen,
Vrede en alle Goeds.

Ik heb een week achter de rug met iedere dag een bezoek aan een familie voor de Iftar maaltijd, het breken van het vasten na zonsonderdang. Het is een sociaal intensief gebeuren. Families en vrienden nodigen elkaar over en weer uit. De uitnodiging kan op het laatste moment plaatsvinden. Zo was ik van de week bij een vriendin.

Bethlehem, July 2013
Dear friends,
Peace and all Good.

This week, I visited every day a family for the Iftar meal, the break of the fasting after sunset. It is a socially intensive happening. Families and friends invite each other. The invitation can happen at the last moment. So I was this week at the home of a friend.

Haar vader werd een kwartier voor het breken van het vasten door zijn broers uitgenodigd. Hierdoor zat ik alleen met moeder en dochter aan tafel.
Ik merk dan mijn bezoeken op prijs gesteld worden. Het is een vorm van erkenning van hen als Moslims door deel te nemen aan hun gebruiken.

Naast de maaltijden kunnen andere zaken zich voordoen. Zo was ik maandag bij Hajj. Hij had bij een radiostudio gewerkt en wachtte op zijn geld. Ik ben met hem naar de baas gegaan, maar die man wilde niet betalen. Ik kreeg toen de truckendoos te zien. Eerst zei hij, dat hij geen geld in huis had, zelfs niet om melk voor zijn dochtertje. Ik heb zulke zielige verhalen vaker gehoord en was niet onder de indruk. Het was al na half twaalf ’s avonds, dat hij schaamteloos twee vrienden liet opdraven. Een had zijn vijfjarig zoontje meegenomen. Arm kind.

Het denken van de man geeft te denken. Hij had Hajj in dienst genomen, maar iemand anders was zijn directe baas. Deze liet hem na 20 dagen stoppen met werken, maar zonder ontslag, loon betalen en teruggeven van de sleutel.
De baas vond, dat hij niet de hele maand hoefde te betalen. Hij vergeleek het met een hotelkamer nemen voor 10 dagen en maar twee dagen gebruiken. Hij hoeft dan volgens hem slechts twee dagen te betalen.
We moesten onverrichterzake weer terugkeren en nu mijn vriend Wisam als advocaat inschakelen. Hajj heeft nog de sleutel van de studio, wat belangrijk is.

Woensdag was ik bij Ahmad. Zijn zoon Motassim, die pas vader geworden is, ging na de maaltijd nog met zijn vrouw naar Jerusalem. Moslims hebben voor een maand een vergunning gekregen om naar Jerusalem te gaan, behalve wie vast heeft gezeten.

Om een idee te krijgen hoe het Midden Oosten werkt het volgende: de vouw van Motassim is een Palestijnse, maar geboren en getogen in Saoedie Arabië. Zij studeerde in Jordanië en had met haar 25 jaar nog nooit Jerusalem gezien.

Dinsdag bezocht ik Youssef voor een spelletje kaart, waar later Jack bij aanschoof. Ik ging op een precieze tijd terug voor de processie van 12 uur. Eerst passeerde ik een parochiaan, die mij hulp vroeg om de deur naar zijn huis te openen. Vervolgens werd ik achterop gelopen door een man, die mij kende. Het was de oudste broer van Asma, die met mij gewerkt heeft in het jongerencentrum. Hij waardeerde mijn baard, want daardoor leek ik op een Moslim. Het is mij een keer overkomen, dat in een vliegtuig een man kennelijk voor een rabbijn aanzag. Hij vroeg waar ik woonde. Toen ik Bethlehem zei, zweeg hij verder.

’s Avonds was ik bij de vader van een jongeman, die in Taiwan studeert. Het was een onderhoudend gesprek. We kwamen te spreken over zelfmoordaanslagen. Nu heb ik mijn studie godsdienstsociologie afgesloten met een scriptie over poging tot zelfdoding door teenagers. Een belangrijke conclusie was de boodschap van zo’n jongere: zo wil en kan ik niet verder met mijn leven gaan. Wanneer een verandering gerealiseerd kan worden ten gunste van zo’n jongere, dan kan zelfdoding afgewend worden. Het vraagt een actief ingrijpen in het leven van iemand ten gunste van leven. Dat is mij drie keer gelukt.

Gisteravond had ik een afspraak, maar die werd doorkruist door een uitnodiging van de grootvader van de familie. Ik kon gelukkig aanschuiven bij Hajj.
Het is al later op de avond, wanneer ik weer thuis kom. Onderweg kom ik jongelui tegen, die vrolijk zijn. Dat geeft enig oponthoud.

19. evening prayer

19. evening prayer

In de grote wereld gebeurt genoeg. De vrijspraak van de moordenaar van Trayvon Martin is afschuwelijk. In meer dan 30 staten van de VS hebben mensen het recht iemand te doden, als zij zich bedreigd voelen, te zot voor woorden. Dit is iets van een doodscultuur, die afgeschaft moet worden. Dat de huidskleur van Tayvon geen rol gespeeld zou hebben, klinkt in mijn oren ongeloofwaardig met eeuwenlang racisme in het zuiden. Zo’n blanke voelt zich eerder bedreigd door de aanwezigheid van een Afro Amerikaan dan van een Euro Amerkaan. En zo’n argument kun je altijd er onderuit komen. Met wetgeving verdwijnt dit niet zomaar. Daar gaan generaties overheen.
(→ ”Trayvon Martin could have been me 35 years ago,” President Obama said on friday july 19th)

Ik heb van de week een en ander gelezen over hoe onze wereld reilt en zeilt. Ik werd er niet vrolijk van om te zien hoeveel kwaad er bestaat, dat mensenlevens eist. Wij worden via de media vaak een rad voor de ogen gedraaid. Een Ierse medebroeder hoorde ik eens zeggen, dat hij niet naar het nieuws kijkt, omdat je er niet op kunt vertrouwen. Hij heeft gelijk.

Ik las een artikel van een jurist met als titel: Neurobiologie zet vraagtekens bij de vrije wil. Het punt is, dat sommige mensen aantoonbaar een hersenafwijking hebben, waardoor zij in feite zich niet in de hand hebben en een misdrijf kunnen plegen. Het lijkt me belangrijk, dat zoiets bijtijds gediagnostiseerd wordt en wegen worden gevonden om op een menswaardige manier te voorkomen, dat zo’n iemand in de fout gaat.
Vragen, die ik verder stel, zijn: Is het een genetisch defect? Speelt de opvoeding een rol?

Vanavond vertrekt de oudste medebroeder van de communiteit naar Italië.

Het speeltje de Tour de France is weer voorbij. Juist voor de tour begon, werd een rapport gepubliceerd over doping. Het begin van het wielrennen viel mij op: de dwaasheid om steeds meer van renners te eisen zoals een race over 1000 km. Zo dwing je renners doping te gebruiken.

Als aanhangsel voeg ik toe: twijfels van Uri Avnery over de situatie in Syrië en een notitie van Rabbi Michael Lerner over de uitspraak over de moord op Trayvon Martin.

Groeten uit Bethlehem, Louis

Her father was invited by his brothers just 15 minutes before the break of the fasting. By this was alone with the mother and daughter at the meal.
I observe that people appreciate my visits. It is a kind of recognition of them as Muslims by participating to their customs.

Beside the meals other business can happen. On Monday I was at the home of Hajj. He had worked at a radio station and was waiting for his money. I went with him to his boss, but that man didn’t want to pay. I got to see all kind of tricks. First he said that he didn’t have money in his home, even not to buy milk for his little daughter. I have heard more often such kind of pathetic stories and was not impressed. It was already after 11.30 pm that he shameless let come two friends. One had taken with him his five year old son. Poor child.

The thinking of the man let think. He hired Hajj, but someone else was his direct boss. The latter let him stop with working after 20 days, but without firing, paying his wage and giving back the key. The boss had the opinion that he didn’t need to pay the whole month. He compared it with taking a hotel room for ten days and using it for only two days. According to him he needs only to pay for two days.
We had to return without success and now involve my friend Wisam as lawyer. Hajj has still the key of the radio station, which is important.

On Wednesday, I was with Ahmad. His son Motassim, who became recently father, went with his wife to Jerusalem after the meal. Muslims got a permit for one month to go to Jerusalem, except who was in an Israeli prison.

07. released from Israeli prison. Had attacked a soldier with a knife

07. released from Israeli prison. Had attacked a soldier with a knife

To get some idea how it is going on here in the Middle East: the wife of Motassim is a Palestinian, but born and raised in Saudi Arabia. She studied in Jordan and had never seen Jerusalem, 25 years old.

Tuesday, I visited Youssef for playing cards, to which later on Jack joined. I returned for the procession at noon just in time. First I passed a parish man, who asked my help to open the door to reach his him. Then a man came behind me, who knew me. It was the oldest brother of Asma, who worked with me at the youth centre. He appreciated my beard, for by this I looked like a Muslim. Once it happened to me that in a plane a man obviously thought that I am a rabbi. He asked me where I lived. When I said Bethlehem, he remained further silent.

At the evening I was visiting the father of a young man, who is studying in Taiwan. It was an animated talk. We talked about the suicide attacks. Well, I finished my study sociology of religion with a paper about attempt to commit suicide by teenagers. One important conclusion was the message of such a young person: in this way I don’t want and I can’t go one with my life. When a change can be realised in favour of such a young person, then suicide can be averted. It requires an active intervention in the life of someone in favour of life. I managed it three times.

Yesterday evening I had an appointment, but that was thwarted by an invitation from the grandfather of the family. Luckily I could join Hajj for the Iftar meal.
It is already later on in the evening, when I return home. Underway I met young people, who are cheerful. That gives some delay.

In the big world happens enough. The acquittal of the murder of Trayvon Martin is awful. In more than 30 states of the US people has the right to kill someone, when they feel threatened. Too foolish for words. It is somewhat like a culture of death, which has to be abolished. That the colour of the skin of Trayvon shouldn’t have played a role sounds in my ears not deserving belief with centuries lasting racism in the South. Such a white man felt faster threatened by the presence of an Afro American than of a Euro American. And with such an argument you can always escape. With legislation this doesn’t disappear easily. This costs generations.
(→ ”Trayvon Martin could have been me 35 years ago,” President Obama said on friday july 19th)

I read this week something about how our world is running. It didn’t make me happy to see how much evil exists, which claims lives of people. By media we are often misled. An Irish friars, I heard him once saying that he didn’t watch TV for news, because you can’t trust it. He is right.

I read an article by a jurist with the title: Neurobiology put a note of interrogation at free will. The point is that some people have demonstrably a deviation in the brain, by which in fact, they don’t control them and can commit a crime. It seems to me important that such a thing is diagnosed and found ways to prevent in a human manner that such a person makes a fault.
Questions, I raise, are: is there a genetic defect? Does education play a role?

Tonight, the oldest friar of the community goes to Italy.

The toy Tour de France is over again. Just before de tour started a report about doping in cycle-racing was published in the Netherlands. The beginning of cycle-racing stroked me. The foulness to enforce cyclists more and more like a race over 1000 km. In this way you enforce cyclists to use doping.

As attachment I add: doubts of Uri Avnery about the situation in Syria and a note from Rabbi Michael Lerner about the outcome of the jury about the murder on Trayvon Martin.

Greetings from Bethlehem, Louis

© 2013 Louis Bohte

© 2013 Louis Bohte

attachments:

1. twijfels van Uri Avnery over de situatie in Syrië



back to menu attachments

2. notitie van Rabbi Michael Lerner over de uitspraak over de moord op Trayvon Martin



back to menu attachments

3. criterium


back to menu attachments

Advertenties

Over louisbohte
Ik ben een minderbroeder in de voettappen van Franciscus van Assisi en woon in Bethlehem naast de Geboortekerk. Ik ben verantwoordelijk voor Vrede, Gerechtigheid en Eerbied voor de Schepping voor de Minderbroeders in het Heilige Land. Ik ben manager van de Hiphopper Hajj MC. Ik ondersteun jonge Palestijnen met hun studie naar vermogen.

Reacties zijn gesloten.