454 Easter / Exodus

14. an otofoto with Elia

14. an otofoto with Elia

Bethlehem, Pasen 2014

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Ik wens iedereen een goed, gezegend en zalig Pasen. De verrezen Heer verkondigt, dat dood niet het einde is.
Ik kwam van de week de beroemde musical Jesus Christ Superstar op internet op het spoor. Zie:

Bethlehem, Easter 2014

Dear Friends,

Peace and all Good.

I wish everyone a good, blessed and happy Easter. The risen Lord proclaims that death is not the end.
I came out of the week the famous musical Jesus Christ Superstar on internet on the track. See:

Er zijn genoeg negatieve verhalen te vertellen. Daarom begin ik met een paar positieve verhalen. Ik kreeg van de week fraaie feed-back te horen. Moeder en getrouwde dochter van een familie, waar ik al vele jaren kom, vertelden mij, dat sinds mijn bezoeken, de man (echtegenoot/vader) minder gewelddadig geworden is. Het was voor het eerst, dat ik dit hoorde. Ik wist van de gewelddadigheid van de man en was er niet verbaasd over, met name nadat ik meer over de achtergrond van de man te horen had gekregen: hij was zelf opgegroeid in een gewelddadig milieu met een vader met losse handen en een moeder, die zich weinig om de kinderen bekommerde.

Nu is de vraag: hoe is die verandering tot stand gekomen? Ik weet van mijzelf, dat ik de man nooit heb genegeerd of buitengesloten. Ik toonde geen afweerhouding. Als zo’n basishouding geweld tegengaat, dan laat het omgekeerde zich raden. Mensen, die buitengesloten worden, worden gewelddadig: ofwel tegen zichzelf ofwel tegen anderen. Dit geldt in het klein én in het groot met dan afschuwelijke gevolgen. Ik wijs hier op de reactie van het Westen bij het begin van het verzet tegen president Assad. Hij moest vertrekken. Dit betekende in feite een boodschap: ga dezelfde weg als Sadam Hoessein en Mohammed Khadaffi ofwel plat gezegd: val dood. Zo’n houding maakt van Assad geen heilige, in tegendeel, het lijkt mij deels een verklaring voor zijn gewelddadigheid tegen de Syrische bevolking. Politici hebben nog veel te leren.

Een tweede verhaal betreft een kind. Tijdens de vieringen van afgelopen week heb ik te doen gehad met een kind van een jaar of tien, die iedereen tot wanhoop kan brengen door overal aan te zitten. Observeren van zijn gedrag is waardevol. Ik meende te zien, dat hij zich niet onder controle heeft. Hij moet overal aan zitten. Hij weet, dat volwassenen boos worden, wat averechts uitpakt. Hij wordt bang en gaat door.

Ik maakte een paar jaar geleden met hem contact, waardoor tegenover mij niet bang is. Hoe dat uitpakte, merkte ik van de week. Hij ging op mijn knie zitten en ik plaatste mij rechterhand om hem heen. Vervolgens pakte hij mijn linkerhand en plaatste die ook om hem heen. Zo is het onmogelijk om overal aan te zitten. Hij voelt zich veilig.

Gisteravond zag ik voor het eerst zijn vader. Dat maakte mij duidelijk, waarom de jongen zo onhandelbaar is. Toen de jongen geboren werd, was de vader al boven de vijftig. Ik heb een keer gelezen, dat, wanneer mannen van boven de vijftig kinderen krijgen, deze kinderen bovengemiddeld lastig in hun gedrag zijn. Dit is een reden temeer om zorg aan zulke kinderen te besteden.

Helaas zijn er ook negatieve verhalen te vertellen. Afgelopen maandagavond werd de Chief Superintendent Baruch Mizrahi in de buurt van Hebron vermoord. De gevolgen bleven niet uit. In Aida kamp, dat vlak bij het graf van Rachel ligt, trad het Israëlische leger op met gebruikmaking van traangas naast het schieten. Twee Palestijnen werden gedood. Een vrouw stierf later in het ziekenhuis, nadat zij traangas had ingeademd.

Dit had weer gevolgen voor mijn rapper Hajj. Hij zou woensdag een optreden verzorgen op de open Universiteit in Beit Jala, dat tegen Bethlehem aanligt en vlak bij Aida kamp ligt. Vanwege de doden werd zijn optreden afgelast.

Via de telefoon kreeg ik een indrukwekkend verhaal te horen. Ik belde donderdag mijn hoogbejaarde Joodse vrienden in Amsterdam op om hen te feliciteren met het Pesach feest, het Joods Paasfeest, waarvan ons Paasfeest is afgeleid. Hij vertelde mij, dat de dag ervoor hij met zijn hele familie, vrouw kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, naar de plek was geweest, waar het huis staat, waaruit zijn ouders en zus door de nazi’s weggevoerd waren. Daar werd een steen onthuld ter nagedachtenis aan dit gebeuren. Vooraf was de buurt geïnformeerd, wat er ging gebeuren, zodat zij niet verrast werden doordeze plechtigheid. Er waren zo’n 100 aanwezigen.

Hierna gingen zij naar de plek in de ouder Jodenbuurt, waar zijn schoonvader was weggevoerd. Daar waren ongeveer 30 mensen aanwezig.

Binnenkort zijn zij 62 jaar getrouwd.

Ik kwam een opmerkelijke link tegen, namelijk over een twaalfjarige tweeling, die aan elkaar vastgegroeid zijn en niet van elkaar gescheiden willen worden. Zij hebben vier armen en twee benen. Zie de volgende link in een nieuw venster:

There are enough negative stories to tell. That’s why I start with a few positive stories. I got to hear this week attractive feedback from a mother and married daughter of a family, who I visit for many years. They told me that the man (husband / father) has become less violent since my visits. It was the first time that I heard this. I knew from the violence of the man and was not surprised, especially after I got to hear more about the background of the man who had grown up in a violent environment with a father with loose hands and a mother who cared little for the children.

Now the question is: how did this change come about? I know myself that I never got the man ignored or left out. I showed no defensive posture. If such basic attitude goes against violence, let the converse guess. People who are excluded become violent: either against themselves or against others. This is on a small scale and on a large scale with over horrific consequences. I refer here to the reaction of the West at the beginning of the opposition to President Assad. He had to leave. This meant in effect a message: go the same way as Saddam Hussein and Mohammed Gaddafi or said flat: drop dead. Such an attitude makes Assad no saint, on the contrary, it seems to me partly explain his violence against the Syrian population. Politicians have a lot to learn.

A second story involves a child. During the celebrations of last week I have had to deal with a child from ten years, who touch everything and brings everyone to despair. Observing his behavior is valuable. I thought I saw that he doesn’t have control over himself. He needs to touch everything. He knows that this makes adults angry, which has an opposite effect. He gets scared and goes on.

14. an otofoto with Elia

14. an otofoto with Elia

I made a few years ago with him contact, which is not afraid to me. How that turned out, I noticed the week. He sat on my knee down and I put my right hand around him. Then he grabbed my left hand, and put it also to him. Thus, it is impossible to touch anything. He feels safe.

Last night I saw for the first time his father. That made it clear to me why the boy is so unwieldy. When the boy was born, the father was over fifty. I read once that when men from over fifty get children, these children are above average in their difficult behavior. This is one more reason to pay attention and show care for such children.

Unfortunately, there are negative stories to tell. Monday night was the Chief Superintendent Baruch Mizrahi killed near Hebron. This had consequences. In Aida camp, which is near the tomb of Rachel, the Israeli army has taken action with the use of tear gas in addition to the shooting. Two Palestinians were slain. A woman later died in hospital after she had inhaled teargas.

This affected on its turn my rapper Hajj. Wednesday he would give a performance at the Open University in Beit Jala, neighboring to Bethlehem and close to Aida camp. Because of the deaths the performance was canceled.

Over the phone I was told an impressive story on Thursday. I called my aged Jewish friends in Amsterdam to congratulate with their Passover feast. Our Passover is derived from them. He told me that he day before he and his whole family, wife, children, grandchildren and great grandchildren, went to the place, where is the house from where his parents and sister were deported by the Nazis. A stone was unveiled to commemorate this event. Advance the neighborhood was informed what was going to happen, so they were not surprised by this ceremony. There were about 100 people.

After this they went to the place in the old Jewish quarter, where his father-in-law was deported. There were about 30 people present.
Soon they are married 62 years.

I came across a remarkable link about a twelve year old twins, who firmly grown together and don’t want to be separated. They have four arms and two legs. See the following link in a new window:

 

→ LINK



een andere link laat de ontwikkeling zien van aan baby tot een tienermeisje van 14:

Another link shows the development from baby to a teenage girl 14:



Verder heb ik bijlagen: naast de moord op de superintendent een bericht over een geweer met afstandsbediening vlak bij Aida kamp, die ik kreeg toegestuurd door een vrouw uit Nieuw Mexico en een vrouw uit Groningen, een bijlage met een interview in Trouw met een Israëlische schrijver, die zich nu al bezighoudt met de dienstplicht van zijn zoon, die nu nog 8 jaar jong is.

Een andere bijlage over het niet verkrijgen van een vergunning om met deze feestdagen naar Jerusalem te mogen gaan. De kinderen kregen geen vergunning.

Tot slot een verhaal over Frans van der Lugt en Italiaanse Jezuïet over hun eigenzinnig werk in Syrië, eveneens in Trouw.

Ik houd het hierbij,

groeten uit Bethlehem, Louis

I also have attachments: in addition to the murder of the superintendent a message about a gun with remote control near Aida camp, I was sent by a woman from New Mexico and a woman from Groningen.

Another attachment about not getting a permit to go to Jerusalem these holidays. The children were not allowed.

With greetings from Bethlehem, Louis

© 2014 Louis Bohte

© 2014 Louis Bohte

attachments:

1 Yet Another Attack Without Any Advance Warning Hebron

 



back to menu attachments

2 Bethlehem Near Rachels Tombe

 



back to menu attachments

3 Etgar Keret, Israelische Schrijver

 



back to menu attachments

4 No Permit AEI

 



back to menu attachments

5 Eigenzinnige jezuïeten gingen in Syrië volstrekt hun eigen gang

 



back to menu attachments

Advertisements

Over louisbohte
Ik ben een minderbroeder in de voettappen van Franciscus van Assisi en woon in Bethlehem naast de Geboortekerk. Ik ben verantwoordelijk voor Vrede, Gerechtigheid en Eerbied voor de Schepping voor de Minderbroeders in het Heilige Land. Ik ben manager van de Hiphopper Hajj MC. Ik ondersteun jonge Palestijnen met hun studie naar vermogen.

Reacties zijn gesloten.