487 us and them – good and bad guys?

 

Bethlehem 1 februari 2015

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Ik begin met een triest bericht. Vorige week zondag is vrij onverwacht de moeder van Jack overleden, 84 jaar oud.

Bethlehem February 1, 2015

Dear friends,

Peace and all good.

I start with a sad message. Last Sunday the mother of Jack, 84 years old, passed quite unexpectedly away.

Toen zij op een gegeven moment de trap naar de voordeur wilde afdalen, stapte ze mis en viel de trap af omlaag. Daarbij kwam zij ongelukkig terecht. Haar gezichtsvermogen was beperkt. De ambulance werd gebeld. Zij werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Maar al snel werd duidelijk, dat zij niet lang meer te leven had. Maandagmiddag werd zij vanuit onze kerk bijgezet. Mag zij rusten in vrede, herenigd met haar man.

Het waren hectische dagen voor de familie, want aansluitend was er tot woensdagavond gelegenheid om de familie te condoleren. Daarbij werd ook zwarte koffie geserveerd. Dit zijn de gebruiken hier. Van Jack zijn werk in Jerusalem kwamen drie busjes voor 21 personen.

Donderdag kwam Jack naar mij toe om zijn hele verhaal te vertellen. Hij weet dat ik rustig kan luisteren. Daar maakte hij dankbaar gebruik van.

Dinsdag kreeg ik bezoek van de voorzitters van de 1e en 2e kamerfractie van de VVD en een bestuurslid, die de Geboortekerk wilden bezoeken. Het bezoek verliep plezierig. Ik vertelde hen van het uitgangspunt van mijn groep waarnemers van UCP, van oktober 2001 tot januari 2002, namelijk niet onpartijdigheid (dan hoef je niets te doen en maak je geen vuile handen), maar alzijdige partijdigheid: aan de kant staan van de mensen, die door het geweld getroffen worden. Het maakte indruk op hen. Het is een veel aktievere, niet-vrijblijvende opstelling. Wellicht zie ik hen komende zomer nog.

Afgelopen week ben ik weer een paar stappen verder gekomen met het onderzoek naar mijn gezondheid. Het is gecompliceerd, omdat drie factoren een rol spelen: diabetes, de aderen in mijn benen en kleine infarcten in mijn hersenen van met name afgelopen september en oktober. Deze drie hangen met elkaar samen en beïnvloeden elkaar.

Gisteren ben ik met mijn neuroloog naar Hebron gegaan om naar de aderen in mijn benen te kijken. Met name mijn rechterbeen vraagt aandacht. Het opmerkelijk is, dat ik al meer dan 35 jaar geleden het gevoel had, dat mijn rechterbeen zwakker is dan mijn linkerbeen.

Vermoedelijk is geen operatie nodig en is het plaatsen van een sten of werken met een ballon afdoende.

Het aardige van mijn bezoek aan een ziekenhuis in Hebron was, dat ik met lokale mensen contact had en met een paar medewerkers van het ziekenhuis. Bij een vrouw kreeg ik het gevoel, dat zij als Muslima zich door de gebeurtenissen in Parijs klemgezet voelt. Het was een plezierig gesprek en op een gegeven moment vroeg zij mij of ik Moslim was. Zij zag kennelijk mijn kruizen om mijn nek over het hoofd.

Een paar keer schoof een jonge medewerker van het laboratorium aan. Jonge mensen hebben kennelijk behoefte aan bemoediging.
Ik kreeg van de week nog een compliment. Mijn reactie op het niet komen van iemand was, dat die het wel druk gehad heeft. Hier in de Palestijnse cultuur wordt meteen negatief gedacht, alsof die ander mij niet mag.

Ik heb diverse bezoeken gehad, met name van de zussen Raida en Shorouq, hun broer Yiyah en hun nichten Amal, Rotaj en Razal. Triest vond ik hoe Amal erg bedroefd bij zat. Zij weet heel goed van de problemen van haar vader om rond te komen.

Ondertussen is ook de tweede Japanse gijzelaar onthoofd. Dit stort onze wereld verder in een crisis, want de roep om wraak zal toenemen en hoe zal Japan hierop reageren?

De crisis neemt ook toe na de verkiezingen in Griekenland en de opkomst van een vergelijkbare beweging in Spanje. En wat te denken van de beweging in Duitsland, die zich keert tegen een beleefde groeiende invloed van de Islam?

Al deze ontwikkelingen maakt het moeilijk om tot een kritisch nadenken over de oorzaken van deze crises. Is er nog iets, dat mensen met elkaar verbindt of wordt het verschillend zijn van mensen een argument om mensen te verdelen in zij en wij, goeden en slechterikken. Die verleiding is groot, maar helpt niet. Een belangrijk probleem hierbij is dat mensen heel verschillend kunnen denken, zonder dat te onderkennen. Dan is het bijzonder lastig om tot elkaar te komen.

Ik voeg drie aanhangsels aan deze brief toe. Een is een commentaar op een nieuwe film, ‘American sniper’. De film lijkt over een aspect van de christelijke cultuur te gaan, maar daar wordt uitdrukkelijk voor gewaarschuwd. Er zijn ook andere Christenen.

Het tweede aanhangsel is van de hand van een kritische Israëliër en het derde is van Uri Avnery over de Israëlische aanval opm een kleine convooi op de Golan Hoogte. Ondertussen heeft Hezbollah toch hierop gereageerd met een aanval en hebben beide partijen laten weten de strijd niet te willen laten escaleren. Maar zo laat Hezbollah laten weten niet voor Israël onder te doen.

Groeten uit Bethlehem, Louis

When she wanted to descend the stairs to the front door, she stepped wrong and fell off the stairs down. It came awkwardly. Her sight was limited. The ambulance was called. She was rushed to the hospital. But soon became clear that she had not long to live. Monday afternoon she was buried from our church. May se rest in peace, reunited with her husband.

Those were hectic days for the family, because then there was until Wednesday opportunity to condole the family. It was also served black coffee. This is the habit here. From Jack his work in Jerusalem there came were three vans for 21 people each.

Thursday Jack came to me to tell his story. He knows that I can listen quietly. There he made good use of.

Tuesday I got visit of the presidents of the 1st and 2nd of the VVD parliamentary group and a member of the board of this party, who wanted to visit the Nativity Church. The visit went enjoyable. I told them from the starting point of my group of observers of UCP, from October 2001 to January 2002, which is not impartiality (then you do not do anything and do not make dirty hands), but sided bias: standing on the side of the people, affected by the violence. It made an impression on them. It’s a lot more action, non-optional setup. Maybe I see them next summer yet.

Last week I also got a few steps again with the search for my health. It is complicated because of three factors: diabetes, the veins in my legs and small infarctions in my brains, in particular last September and October. These three are interrelated and influence each other.

Yesterday I went to Hebron with my neurologist to look at the veins in my legs. Especially my right leg demands attention. It is remarkable, that more than 35 years ago I had the feeling that my right leg is weaker than my left leg.

Presumably, no operation is needed and is the placement of a sten or work with a balloon sufficient.

The nice thing about my visit to a hospital in Hebron was, I had contact with local people and with a few employees of the hospital. With a woman I got the feeling that she as Muslim feels put clamp by the events in Paris. It was a pleasant conversation and was at one point she asked me if I was Moslem. She obviously didn’t see my crosses around my neck.
A few times a young employee of the laboratory joined us. Young people obviously need encouragement.

I got the week a compliment. After someone didn’t come, my reaction was that maybe he was busy. Here in the Palestinian culture is immediately negative thought, if that person does not like me.

I have had several visits, especially the sisters Raida and Shorouq, their brother Yihya and their nieces Amal, Rotaj and Razal. I was distressed to see how sadly Amal was sitting. She knows very well the problems of her father to meet the ends.
Meanwhile, the second Japanese hostage has been beheaded. This dumps our world deeper into a crisis, because the cry for vengeance will increase and how will Japan react?

The crisis also increases after the elections in Greece and the emergence of a similar movement in Spain. And what about the movement in Germany, which opposes a steadily growing influence of Islam?

All these developments makes it difficult to think critically about the causes of these crises. Is there anything that connects people with each other or is the differences between people an argument to divide people into us and them, good and bad guys? That temptation is great, but does not help. A major problem is that people may think very differently, without recognizing that. It is extremely difficult to come together.

I add three attachments to this letter. One is a commentary on a new film, ‘American Sniper’. The film seems to be about an aspect of the Christian culture, but be warned explicitly. There are other Christians.

The second attachment is based on a critical Israeli and the third is by Uri Avnery of the Israeli attack note a small convoy on the Golan Heights. Meanwhile, Hezbollah still responded with an attack, and both parties let know not to want to escalate the struggle. But it let us know that Hezbollah is not inferior to Israel.

Greetings from Bethlehem, Louis

© 2015 Louis Bohte








attachments:

1 American Sniper



back to menu attachments

2 Crazy Country



back to menu attachments

3 Galant’s Gallant Act



back to menu attachments

Advertenties

Reacties zijn gesloten.