511 … scared, frozen, and sad.

Lamar, 5 years old, sleeps on a blanket in the forest, scared, frozen, and sad.

Lamar, 5 years old, sleeps on a blanket in the forest, scared, frozen, and sad.

Jerusalem, feest van broeder Franciscus 2015

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Afgelopen week, op woensdag, heb ik een gesprek met de custos gehad n.a.v. mijn brief in juli over mijn overplaatsing uit Bethlehem naar Jerusalem.

Jerusalem feast of brother Francis 2015

Dear people,

Peace and all good.

Last week, on Wednesday, I had a talk with the Custos related to my letter in July about my transfer from Bethlehem to Jerusalem.

Het gesprek verliep goed. We zaten over de gebeurtenissen in Bethlehem, die met mijn vertrek uit Bethlehem samenhingen, op één lijn. Ik kan er niet verder op ingaan, omdat het over personen ging. Er komt een vervolg op dit gesprek.

Afgelopen zondag was ik uitgenodigd voor een feest van een vriend van mij. Maar een probleem was, dat ik niet wist, waar ik na afloop zou kunnen slapen. Ik had er wel om gevraagd, maar daar kwam niets van in huis, zodat ik spoedig weer terug naar Jerusalem moest gaan. Dat ging wel opmerkelijk. Het feest was in Beit Sahour, oost van Bethlehem. Ik had een taxi nodig om weg te kunnen komen. Op dezelfde plek waren ook twee jongelui, die eveneens naar Jerusalem wilden gaan. Met zijn drieën hebben we een taxi naar de checkpoint genomen. Dat scheelde in de kosten.
Vervolgens was er vanaf de checkpoint geen bus meer vanwege het loofhuttenfeest. Maar zij werden door iemand opgehaald, met wie ik ook mee kon. Zo kwam ik nog redelijk op tijd thuis.

Maandag was een opmerkelijke dag met de supermaan, het eind van het offerfeest, het begin van het loofhuttenfeest en een vriendin werd die dag 90 jaar. Nu heb ik in mijn vriendenkring drie negentigjarigen.

Woensdag belde Yihya mij op met de vraag om naar hem te komen, omdat hij uit het ziekenhuis was gekomen. Ik stond er vreemd van te kijken en wist niet wat er een de hand was. Ik ben gegaan en eenmaal bij hem liet hij mij zien, waarom hij in het ziekenhuis was geweest. Een onbekende man had hem met een mes bewerkt. Ik zag een hechting en verschillende andere verwondingen. Het is een raadsel, wat die man bezield heeft.

Na dit bezoek ging ik naar de moeder van Mohanad, die nu beter ter been was.
Haar jongste zoon Murad was er niet. Die was door vrienden opgehalf om naar Jaffa te gaan, overigens zonder een vergunning om de checkpoint te passeren. Zij wisten een sluipweg. De moeder liet mij een filmpje zien, waarop te zien was, hoe Murad vanaf een rots in zee springt. Dat speelde zich in Akko af, ten noorden van Jaffa. Zijn moeder vond dat eigenlijk maar niks, maar zij kon er verder weinig van zeggen, want het liep goed af.

’s Morgens vloog een helikopter boven ons rond. Er waren moeilijkheden in de oude stad tussen Palestijnen en de Israëlische politie en soldaten. De problemen hebben met de Al Aqsa moskee te maken. Deze problemen leidden ook tot een staking van de universiteiten op de West Bank. Shorouq vond de staking maar niets, want daar word je niet wijzer van.

Donderdagmorgen kreeg ik bezoek van een Belg via een vriendin uit Noord Limburg. Het was een goed en boeiend gesprek, dat mij aan het denken heeft gezet om te begrijpen hoe tieners zich ontwikkeld, zoals hij dat ook heeft doorgemaakt. Hij vertelde verder dat in gesprekken met priesters in Gent naar boven kwam, dat de traditionele parochiepastoraat geen toekomst heeft.

’s Middags ging ik naar moeder Owaineh. Toen ik de straat naar haar woning inliep, stopte er een auto voor mij. Daar zat een gezin in, dat in hetzelfde flatgebouw woont als de Owaineh’s. Hun jongste zoon, Ahmed en nu een jaar of 9, is dol op mij. Altijd als hij mij ziet, komt hij op mij afgesprint en vliegt mij om mijn nek. Ik werd naar het flatgebouw gebracht.
Het was goed moeder Owaineh te bezoeken.

Vrijdag ging ik weer naar Bethlehem. Toen ik met de bus de checkpoint was gepasseerd, ontdekte ik, dat ik mijn paspoort vergeten was. Paniek heeft geen zin. Dus werkte ik mijn programma af en bezocht Hajj. Ik zag en hoorde dat er problemen bij het graf van Rachel waren. Jonge Palestijnen gooiden stenen en Israëlische soldaten waren in het geweer. Zo lopen de spanningen op, versterkt doordat een Palestijnen twee Israëlische mannen doodstak.

Toen ik naar huis ging, was de bus al aardig vol, zodat ik wat naar achteren kwam te zitten. Bij de checkpoint moesten als gebruikelijk de meeste passagiers uitstappen voor controle. Ik bleef tamelijk achterin met nog een vrouw met een klein kind zitten. Een soldaat controleerde eerst passagiers voorin en kwam naar achteren. Hij zag mij met een stok zitten en liep door naar de vrouw met de peuter. Probleem opgelost.

De studenten zijn hier nu weer terug of gekomen. Van hen zijn er 12 Mexicaan en 10 uit Afrika, de meesten uit Congo Kinshasa. Het huis is dus goed gevuld..

Ik voeg nog toe een link van een fotograaf, die beelden heeft gemaakt van Syrische kinderen, hoe die moeten slapen, terwijl zij op de vlucht zijn. Zie:

The talk went well. We agreed about the events in Bethlehem that were related to my departure from Bethlehem. I cannot say more on it, because it was about people. There will be a sequel to this conversation.
Last Sunday I was invited to a party by a friend of mine. But it was a problem that I did not know where I could sleep afterwards. I asked, but in vain, so I had to go back again soon to Jerusalem. That was remarkable. The party was in Beit Sahour, east of Bethlehem. I needed a taxi to get away. In the same spot were two young men who also wanted to go to Jerusalem. The three of us took a taxi to the checkpoint. That saved the costs.
Then there was no bus from the checkpoint because of the feast of tabernacles. But they were picked up by someone with whom I could join too. So I returned at home at reasonably time.

Monday was a remarkable day with the super moon, the end of the Feast of Sacrifice, the beginning of the Feast of Tabernacles and a friend became that day 90 years. Now I have three friends in their nineties.

Wednesday Yihya phoned me and asked me to come to him because he came from the hospital. I was surprised and did not know what was going on. I’ve gone and once there he showed me why he was in the hospital. An unknown man had used a knife against him. I saw a bonding and various other injuries. It is puzzling why the man did it.

After this visit I went to the mother of Mohanad, who was now better walking.
Her youngest son Murad was not there. He had gone with friends to Jaffa, though without a permit to cross the checkpoint. They knew a short cut. The mother showed me a video, which was shown how Murad jumps from a cliff into the sea. That happened in Acre, north of Jaffa. His mother actually did not like it, but there was little else to say, because it ended well.

In the morning a helicopter flew above us around. There were difficulties in the Old City between Palestinians and Israeli soldiers and police. The problems have to do with the Al Aqsa mosque. These problems also led to a strike of the universities in the West Bank. Shorouq found the strike but nothing, because you do not get wiser.

Thursday morning I had a visit from a Belgian via a friend from North Limburg. It was a good and interesting conversation that has put me thinking to understand how teens evolved as he went through too. He said also that in conversations with priests in Ghent emerged that the traditional parish ministry has no future.

In the afternoon I went to mother Owaineh. When I walked into the street to her house, a car stopped for me. There was a family that lives in the same apartment building as the Owaineh’s lives. Their youngest son, Ahmed, and now a year or nine, loves me. Whenever he sees me, he’s been sprinting at me and fly me around my neck. I was taken to the building.
It was good to visit to mother Owaineh.

On Friday I went to Bethlehem. When I had passed the checkpoint by bus, I discovered that I had forgotten my passport. Panic makes no sense. So I worked on my program and visited Hajj. I saw and heard that there were problems at the tomb of Rachel. Young Palestinians threw stones and Israeli soldiers reacted. For instance, the tensions raise, moreover by a Palestinian who stabbed two Israeli men.

When I went home, the bus was already pretty full, so I got stuck a bit backwards. At the checkpoint as usual, most passengers had to disembark for inspection. I remained quite still in the back seat with a woman with a small child. A soldier checked first front passengers and came back. He saw me sitting with a stick and walked to the woman with the toddler. Problem solved.

Students are here now back. Of these, 12 Mexican and 10 from Africa, mostly from Congo Kinshasa. The house is well-stocked ..

I add a link from a photographer who has made images of Syrian children, how to sleep while they are on the run. See:

Verder voeg ik de liturgie van mijn feest toe plus wat ik ter overweging gezegd hebt.

Groeten uit Jerusalem,

Louis

Greetings from Jerusalem,

Louis

xxx scheiding – 1 koloms xxx

© 2015 Louis Bohte







1. finale bewerking liturgie

2. Gehoorzamen aan de Eeuwige

attachments:

1 finale bewerking liturgie



back to menu attachments

2 Gehoorzamen aan de Eeuwige



back to menu attachments

Advertisements

Reacties zijn gesloten.