553 Nuran on her 16th birthday – her 2 brothers Mohammed and Mahmoud stuck without charge in an Israeli prison.

02-nouran-on-her-birthday

02-nouran-on-her-birthday

Jerusalem 18 september 2016

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Deze week heb ik weer de nodige bezoeken afgelegd.

Jerusalem September 18, 2016

Dear friends,

Peace and all Good.
This week I made the necessary visit.

Ik meldde al, dat mij het nodige te wachten stond. Hierbij flitste mij de wet van Murphy door het hoofd: de wet van behoud van ellende, zoals ik dat noem. Dat bleek ook wel.

Broeder Lawrence ligt nu op de ziekenafdeling hier in ons moederklooster. Ik zie hem elke dag. Hij vertelde mij, dat zijn helper, George, zo’n tweeëneenhalve week geleden zijn zoon van 27 door een verkeersongeval verloren heeft. Hij kwam in botsing met een truck. Ik heb dan ook George op zijn werk opgezocht om hem te condoleren. Hij vroeg mij hem vaker op te zoeken. We hebben een goed contact met elkaar.

Vorige week zondag bezocht ik Nouran om haar te feliciteren met haar 16e verjaardag. Zij was alleen thuis met bezoek van een vriendin. Tijdens mijn aanwezigheid kwam een stel jongelui om levensgrote posters van zo’n 2 bij 4 meter op de binnenplaats op te hangen van de twee broers Mohammed en Mahmoed, die in hongerstaking zijn, omdat zij zonder aanklacht in een Israëlische gevangenis vastzitten. Het was in de stad druk met de laatste inkopen voor het offerfeest, dat maandag gevierd werd.

Dinsdag bezocht ik Hajj, zoals ik afgesproken had, Probleem was alleen dat de gebruikelijke bus naar Bethlehem niet reed, omdat de chauffeurs een dag vrij hadden om hun familieleden op te zoeken. Het gevolg was, dat ik meer lopen moest.
Het gesprek met Hajj was niet zo vrolijk, want hij vertelde mij, waarom hij nog in Palestina was. Hij kreeg geen enkele steun van zijn familie om naar de VS te reizen voor zijn studie. Dat probeer ik nu rond te krijgen. Hij is kennelijk het zwarte schaap van de familie.

Woensdag begon ik eerst voor bankier te spelen met het overhandigen van geld aan een familie, die ondersteuning kreeg vanuit Duitsland voor de operatie van de oudste dochter, Malak, die niet meer door haar neus kon ademen. De operatie was gelukt, maar de betaling moest nog gebeuren.

01-people-are-shopping-the-day-before-their-feast

01-people-are-shopping-the-day-before-their-feast

Overigens kan de betaling pas vandaag rondkomen, omdat de banken gesloten waren: vanaf maandag tot en met donderdag vanwege het offerfeest, terwijl op vrijdag en zaterdag de banken hier altijd al gesloten zijn.

Hierna ging ik naar een familie met drie dochters en een zoon op komst. De vader is de oudste broer van Shorouq en Yihya. Ik bezocht ook Shorouq en haar moeder. Ik kreeg te horen, dat het lichaam van de man, die vlak voor mijn vakantie was doodgeschoten, nadat hij twee soldaten had aangevallen met een schroevedraaier en een mes op zak, nog altijd niet was vrijgegeven. Ik kreeg verder te horen, dat de weduwe contact met Hamas had opgenomen. Een broer van haar overleden man was op dezelfde manier omgekomen na een aanval op Israëlische soldaten half april. Die broer was lid van Hamas. Hamas wilde de weduwe ruim $ 7000 geven via haar vader, de vader van Shorouq en Yihya, maar Israël kreeg dit te horen via hun eigen kanalen en heeft zich over dit geld ontfermt.

De achtergrond van dit drama zou zijn, dat de vrouw voortdurend aan haar man om geld vroeg, waarop de man wilde scheiden, wat de familie van de vrouw wist te beletten, waarna de man uiteindelijk de dood zocht door twee soldaten aan te vallen. Het schijnt dat de drie oudste kinderen deze achtergrond kennen. Zij weten, dat door hun moeder zij hun vader verloren hebben.

Dit verhaal heeft wel een achtergrond. De vrouw komt uit een familie, waar er voortdurend geldgebrek zou zijn en iedereen vaak honger leed, maar vermoedelijk de vader niet. Zijn achtergrond is, dat hij uit een gewelddadige familie stamt, de vader met zijn handen en de moeder met haar mond. De man werkte in Israël en van zijn loon konden zijn broers studeren, maar daar heeft de man nooit iets voor teruggezien. Dit is het beeld, dat ik kreeg door de verhalen.

Vrijdag was een bijzondere dag. Eerst bezocht ik een vrouw, die alleen thuis was, maar later kwam haar jongste dochter thuis. De vrouw heeft het zwaar: haar man is gewelddadig, terwijl de twee jongste zonen zich al meer dan drie maanden niet hebben laten zien vanwege een conflict met hun vader. Zonder haar jongste dochter zou zij het huis al verlaten hebben.

Terug naar Jerusalem kwam ik precies op tijd om opgehaald te worden voor de viering van de sabbath met een paar andere leden van de Interfaith Encounter Association. We gingen naar een orthodoxe sjoel, waar precies op zonsondergang de viering begon. De viering bestond uit twee delen: het eerste deel werd geleid door een man en het tweede deel door een vrouw, lid van het IEA, die ons uitgenodigd had. De vrouwen zaten links en de mannen rechts, gescheiden door een doorzichtig gordijn.

De kern van de viering was de verwelkoming van de sabbath als een bruid. Hiertoe draaide iedereen zich om naar de ingang. De bruid kwam virtueel binnen, waarna iedereen zich weer omdraaide. De viering zelf draaide om lofprijzing van de Eeuwige, schuldbelijdenis en een gebed om vrede.

Na de viering gingen we naar het huis van de vrouw, die ons uitgenodigd had, dezelfde, die ons in april voor de Pesach maaltijd had uitgenodigd. Voor de maaltijd wasten wij eerst onze handen.

Toen ik thuiskwam, ontdekte ik, dat ik niet bij mijn eigen website kon komen. Volgens de verantwoordelijke broeder lag dit aan de server. Maar volgens mij is het een kwestie van programmeren. Mijn medebroeder Gerard van Buul, die nu terug in Nederland is, heeft een paar keer meegemaakt, dat hij niet bij een site over de bijbel kon komen. Een raar gedoe om sites te filteren, zodat vieze plaatjes niet bekeken kunnen worden.

Gisteren bezocht ik moeder Owaineh. Het was er druk.
Toen ik de trappen opliep, hoorde ik bij de tweede verdieping een deur opengaan. Ik dacht meteen aan Ahmed, die daar woont. En inderdaad, daar kwam deze tienjarige jongen tevoorschijn. Het was meteen knuffelen.

Ik heb nog een paar bijlagen: een toespraak door een imam tijdens de herdenking van de Shoa of Holocaust in Antwerpen, die wees op de relatie tussen Joden en Moslims in het verleden en hoe sommige Moslims vele Joden tijdens de Shoa hebben gered, en een artikel over het (democratisch) succes van een donkergroene burgemeester in Noord Frankrijk en een foto als een commentaar door een umam in Italië op de problemen met de boerkini in Frankrijk.

Groeten uit Jerusalem, Louis

I mentioned that I awaited the necessary. Murphy’s Law flashed through my head: the law of conservation of misery, as I call it. That also was evident.

Brother Lawrence is now in the infirmary here in our mother monastery. I see him every day. He told me that his assistant, George, about two and a half weeks ago has lost his son of 27 by a traffic accident. He collided with a truck. I therefore looked for George at his work to condole him. He asked me to visit him more often. We have a good contact with each other.

Last Sunday I visited Nuran to congratulate her on her 16th birthday. She was alone at home and had a visit from a friend. During my presence was a bunch of young people to life-size posters of around 2 to 4 meters in the courtyard to hang the two brothers Mohammed and Mahmoud who are on hunger strike because they are stuck without charge in an Israeli prison.

03-mahmoud-in-hungerstrike

03-mahmoud-in-hungerstrike

It was in the city busy with last minute shopping for the sacrificial feast that was celebrated Monday.

Tuesday I visited Hajj, as I had agreed. The problem was that the usual bus didn’t drive to Bethlehem, because the drivers had a day off to visit their relatives. The result was that I had to walk more.
The talk with Hajj was not so happy, because he told me why he was still in Palestine. He got no support from his family to travel to the US for his studies. I’m trying now to get around. He is clearly the black sheep of the family.

Wednesday I first started to play banker handing over money to a family that received support from Germany for the operation of the eldest daughter, Malak, who could not breathe through her nose. The operation was successful, but the payment had yet to happen. Furthermore, the payment may only come around today, because the banks were closed: from Monday to Thursday because of the feast while on Friday and Saturday banks here are always closed.

After that I went to a family with three daughters and a son on the way. The father is the oldest brother of Shorouq and Yihya. I also visited Shorouq and her mother. I was told that the body of the man who had been shot just before my holiday, after he had attacked two soldiers with a screwdriver and a knife in his pocket, was still not released. I was further told that the widow had contacted Hamas. A brother of her deceased husband was similarly killed after an attack on Israeli soldiers mid-April. That brother was a member of Hamas. Hamas wanted to give the widow more than $ 7,000 through her father, the father of Shorouq and Yihya, but Israel was told this through their own channels and takes care of the money.

The background of this tragedy would be that the woman continued her husband asked for money, which wanted to separate the man, which managed to prevent the woman’s family, and the man finally looked death by attacking two soldiers. It seems that the three oldest children know this background. They know that their mother they lost their father.

This story does have a background. The wife comes from a family where there would be constant lack of money and everyone often went hungry, but probably not the father. His background is that he came from a violent family, the father with his hands and the mother with her mouth. The man worked in Israel and with his wages his brothers could study, but the man has never seen something back as thank. This is the image that I got through the stories.

Friday was a special day. First I visited a woman who was alone at home, but later her youngest daughter returned at home. The woman has a hard time: her husband is violent, while the two youngest sons she didn’t see them for more than three months because of a conflict with their father. Without her youngest daughter she would have left the house.

Returned to Jerusalem I arrived just in time to be picked up for the celebration of the Sabbath with a few other members of the Interfaith Encounter Association. We went to an Orthodox shul, where exactly at sunset the celebration began. The celebration consisted of two parts: the first part was directed by a man and the second part by a woman, a member of the IEA, which had invited us. The women sat on the left and men on the right, separated by a translucent curtain.

18-full-moon

18-full-moon

The core of the celebration was the welcoming of the Sabbath as a bride. To this end, everyone turned toward the entrance. The bride came virtually, and everyone turned around again. The celebration itself turned to praise of the Lord, confession and prayer for peace.

After the celebration we went to the woman’s house, who had invited us, the same who had invited us in April for the Passover meal. Before the meal we firstly washed our hands.

When I got home, I discovered that I could not get my own website. According to the responsible brother that was on the server. But I think it’s a matter of programming. My fellow brother Gerard Buul, now back in the Netherlands, has experienced several times that he could not get to a site about the Bible. A strange thing to filter sites like dirty pictures cannot be viewed.
Yesterday I visited mother Owaineh. It was crowded.

When I climbed the stairs, I heard a door open at the second floor. I immediately thought of Ahmed, who lives there. And indeed, as this ten year old boy appeared. It was cuddling immediately.

I have a few attachments: a speech by an imam during the commemoration of the Shoah or Holocaust in Antwerp, which pointed to the relationship between Jews and Muslims in the past and how some Muslims saved many Jews during the Shoah, and an article on the (democratic) success of a dark green mayor in northern France and as a comment from an imam in Italy on the problems with the burkini in France

Greetings from Jerusalem, Louis

© 2016 Louis Bohte

© 2016 Louis Bohte







attachments:

1 Village North France



back to menu attachments

2 Het succes van een donkergroene burgemeester in Noord-Frankrijk



back to menu attachments

3 boerkini



back to menu attachments

4 Moslims hebben de joodse gemeenschap in het verleden sterk gesteund’



back to menu attachments

space:

Advertisements

Reacties zijn gesloten.