554 Mohammed and Mahmoud Balboel have stopped their hunger strike

08-supporters-for-the-brothers-balboul

08-supporters-for-the-brothers-balboul

Jerusalem 25 september 2016

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Ik begin met groot nieuws. Mohammed en Mahmoed Balboel zijn gestopt met hun hongerstaking, nadat Israël heeft toegezegd, dat zij na het uitzitten van 6 maanden detentie vrijgelaten zullen worden.

Jerusalem September 25, 2016

Dear friends,

Peace and all good.

I start with great news. Mohammed and Mahmoud Balboel have stopped their hunger strike after Israel promised that they will be released after serving six months detention.

Zij zijn nu weer begonnen met te eten. Hun moeder Sana is erg vermoeid, maar blij, dat haar zonen in december vrij zullen zijn en weer thuis zullen komen. Zij voelen zich winnaar.

Ik heb met Sana afgesproken, dat ik woensdag zal komen opzoeken.
Zij liggen nu in twee verschillende ziekenhuizen in Tel Aviv.

Afgelopen vrijdag was een bijzondere dag. In juni vroeg een 11 jarig meisje, Amal (zie haar foto in mijn brief van vorige week), of ik met haar mee naar Jerusalem wilde nemen om de stad te bekijken. Wetend, dat het voor Palestijnen moeilijk is om naar Jerusalem te komen, behalve als ze jonger dan 16 zijn, zei ik ja onder voorwaarde, dat haar vader toestemming zou geven. Vorige week kreeg zij deze toestemming. Ik had dit niet zo gauw verwacht, want in de Palestijnse cultuur wordt het vrouwvolk afgeschermd van mannen, die niet tot de familie behoren. De Islam heeft helemaal deze reputatie, veelal verward met de cultuur.

Vrijdag was het zover. Ik ging bijtijds naar Bethlehem om haar op te halen. Samen gingen we naar Jerusalem via de tunnelcheckpoint. Bij de controle in de bus vroeg de soldaat wie zij was. Hij zag natuurlijk, dat Amal geen familie van mij was. Ik vertelde, dat zij de dochter van een vriend was. De soldate deed er niet moeilijk over en we konden doorreizen. De controle gebeurt altijd door twee soldaten.

Eerste ben ik met Amal naar ons kantoor gegaan om de secretaresse van de Custos haar te laten vertellen over het gebouw. Amal spreekt geen Engels en ik geen Arabisch. Zo introduceerde ik haar.

Vervolgens gingen we naar de refter om wat te drinken, waarna we de stad ingingen. We hebben ergens gegeten en de Heilige Grafkerk bezocht. Ik merkte, dat deze kerk op haar weinig indruk maakte, deels omdat er renovatie-werkzaamheden plaatsvonden. Onze eigen kerk van de heilige Verlosser maakte meer indruk, want die oogt meer als kerk.

Vervolgens wilde zij mijn kamer zien. Ik aarzelde, want het is niet gebruikelijk, dat dit gebeurt. Uiteindelijk deden we dit. Ik merkte, dat haar bezoek kantelde. Zij voelde zich op mijn kamer thuis. Zij zou graag bij mij willen blijven, maar dat kan natuurlijk niet. Dit tekende wel, dat er langer contact tussen haar en mij bestaat en ik kennelijk voor haar belangrijk ben. Ik snap dit wel, want in haar eigen omgeving voelt zij zich niet zo prettig ondanks haar ouders.

Toen zij naar huis moest, kostte dit haar zichtbaar moeite. Bovendien bleek, dat haar familie niet thuis was, maar in Beit Sahour. Hierdoor kon ik niet met haar naar haar toe ouders toebrengen en ging zij alleen met een taxi van een bedrijf, die bij de familie bekend was. Toen zij eenmaal er was, heeft ze mij gebeld om mij te vertellen, dat zij veilig was aangekomen.

Er is meer gebeurd. Ik was donderdag op bezoek bij een familie met gecompliceerde verhoudingen. Tot mijn verrassing had ik al gehoord, dat de tweede zoon twee dagen eerder zich verloofd had buiten zijn ouders om. De relatie met zijn vader is problematisch. De oudste zoon, getrouwd is en een zoon heeft, vroeg mij, of ik wilde bemiddelen tussen vader en zoon. Ik heb ja gezegd, maar het zal een harde dobber worden. Daar maak ik mij geen illusies over.

Afgelopen maandag was ik bij mijn vriendin Hadassah en hebben we gezelling bijgepraat. ’s Morgens rond negen uur hoorde ik sirenes loeien van politie en ambulances.er was weer een steekpartij geweest niet ver van de Damascus poort in de Saladinstraat.

Ik had een boeiend telefoongesprek met mijn vriendin Roline. Zij vertelde mij, dat haar ouders postuum de Yad Vashem onderscheiding hebben gekregen net als de ouders van haar neef. Zij is nu 92.

De grond voor deze toekenningen was, dat tijdens de oorlog haar ouders een Joods kind onderdak hebben verleend, zoals de ouders van haar neef onderdak aan de ouders van het Joods kind hadden verleend.

Roline is kritisch op Israël, wat wel bij de Israëlische autoriteiten bekend zal zijn, maar wat kennelijk geen bezwaar was voor de toekenning.
Grappig was, dat een Litouwse medebroeder, die hier op bezoek is, afgelopen zondag in de veronderstelling leefde, dat ik ook naar het zogeheten kapittel congres zou gaan, waarop allerlei benoemingen vastgesteld worden.

Diezelfde dag was onze musicus George hier om Lawrence te bezoeken, met wie hij vele jaren in Bethlehem heeft gewoond. Lawrence is er slecht aan toe.

Tot slot wil ik nog vermelden, dat ik dinsdag eerst Mike en zijn tante heb bezocht bij hun souvenier winkel. Mike vertelde dat maandagmorgen rond 6 uur er geschoten was en gas was gebruikt: het Israëlische leger in actie. Hij vertelde ook, dat de vrouw en twee van haar kinderen van een andere man, die met de vader van de Balbouls op 12 maart 2008 was vermoord nu ook waren opgepakt, zodat alleen de twee jongsten, 16 en 17 jaar thuis zijn.

Hierna ging ik naar de tent op Manger Square, waar voor de Balbouls gewaakt werd en vervolgens naar het hun huis.

07-near-the-home-of-the-balbouls

07-near-the-home-of-the-balbouls

Op de binnenplaats zaten een stel mensen met Nouran, die alleen thuis was, omdat haar moeder naar haar twee zoons was.

Als bijlagen voeg ik toe: een paar artikelen over de hongerstaking, een over het steekincident van afgelopen maandag, een over Obama als patroon van de bezetting en een foto van 39 postulanten of kandidaten uit 8 landen in Oost Afrika voor de orde.

Groeten uit Jerusalem, Louis

They are now again begun to eat. Their mother Sana is very tired, but glad that her sons will be free in December and again will come home. They feel winner.
I agreed with Sana, I will come visit on Wednesday.
They are now in two different hospitals in Tel Aviv.

Last Friday was a special day. In June asked an 11 year old girl, Amal (see her picture in my letter of last week), if I wanted to take with her to Jerusalem to see the city. Knowing that it is difficult for Palestinians to come to Jerusalem, unless they are younger than 16, I said yes on condition that she would get her father’s permission. Last week she received this permission. I did not expect so soon, because in the Palestinian culture the women are protected from men who do not belong to the family. Especially Islam has this reputation, often confused with the culture.

Friday was the day. I went to Bethlehem in time to pick her up. Together we went to Jerusalem via the Tunnel checkpoint. The audit on the bus asked the soldier who she was. He saw of course that Amal was not related to me. I told him that she was the daughter of a friend. The female soldier did not bother us and we could travel. The check is always done by two soldiers.

amal

amal

First I went to the office with Amal to let the Custos of the secretary to tell her about the building. Amal does not speak English and I no Arabic. So I introduced her.

Then we went to the refectory for a drink, then we went into the city. We have eaten somewhere and visited the Holy Sepulchre. I saw that this church was on her little impression, partly because there occurred renovation work. Our own Church of the Holy Saviour made more impression, because that looks more like church.

Then she wanted to see my room. I hesitated, because it is not common that this happens. Eventually we did. I noticed that tilted her visit. She felt in my room at home. She would like to stay with me, but that is not possible. This shows well, that there is more contact between her and me and I’m obviously important to her. I do so, because in her own environment she does not feel comfortable despite her parents.

Then she had to go home, this cost her visible effort. Moreover, it appeared that her family was not home, but in Beit Sahour. Because of this I could not bring her to her parents and she went alone in a taxi from a company that was known to the family. When she arrived there, she called me to tell me that she had arrived safely.

There is more happening. Thursday I was visiting a family with complicated relationships. To my surprise, I had already heard that the second son two days earlier had engaged which his parents didn’t know. The relationship with his father is problematic. The eldest son, is married and has a son, asked me if I wanted to mediate between father and son. I said yes, but it will be a hard nut to crack. I do not have illusions about me.

Last Monday I visited my friend Hadassah and we had a nice meeting. In the morning around nine o’clock I heard police sirens wail and ambulances.er was a stabbing again been near the Damascus gate in the Saladin Street.
I had an interesting telephone conversation with my friend Roline. She told me that her parents posthumously awarded the Yad Vashem award have been like the parents of her cousin. She is now 92.

The ground was for these awards, which are granted, that they gave shelter to a Jewish boy during the war, like the parents of her cousin had given shelter to the parents of this Jewish child.

Roline is critical of Israel, which it will be known to the Israeli authorities, but this was apparently no objection to the grant.
It was funny that a Lithuanian fellow brother, who is here on a visit last Sunday lived under the assumption that I would go to the chapter called congress, which all kinds of appointments are fixed.

That same day was our musician George to visit Lawrence, with whom he has lived in Bethlehem for many years. Lawrence was in bad shape. This morning he passed away.

Finally, I should mention that on Tuesday I first visited Mike and his aunt at their souvenir store. Mike said that Monday was shot around 6 am and gas were used: the Israeli army in action. He also told that the woman and two of her children of another man who had been killed together with the father of the Balbouls on March 12, 2008, were arrested leaving only the two youngest, 16 and 17 years are at home.

After this I went to the tent on Manger Square for a vigil to the Balbouls and then to their home.

05-on-manger-square-for-vifil-for-brothers-balboul-and-al-qadi

05-on-manger-square-for-vifil-for-brothers-balboul-and-al-qadi

In the courtyard were a bunch of people with Nouran, who was home alone because her mother was to her two sons.

I add some attachments: a few articles about the hunger strike, a pitch on the incident last Monday, one about Obama as patron of the occupation and a photo of 39 postulants or candidates from eight countries in East Africa for the order.

Greetings from Jerusalem, Louis

© 2016 Louis Bohte

© 2016 Louis Bohte







attachments:

1 Agreement Reached for Releasing Hunger Striking Detainees Al-Qadi and Balboul Brothers



back to menu attachments

2 Hunger Strike



back to menu attachments

3 Israeli Supreme Court Temporarily Suspends Detention of Balboul Brothers



back to menu attachments

4 Obama is Patron of the Occupation



back to menu attachments

5 Palestinian Critically Injured After Carrying Out Stabbing on Israeli Police in Jerusalem



back to menu attachments

6 Palestinian Officials Visit Sit-In for Hunger-striking Prisoners as Lawyers Warn of ‘Slow Death’



back to menu attachments

space:

Advertisements

Reacties zijn gesloten.